HAFTOWANIE STAŁO SIĘ MOJĄ PASJĄ
25 grudnia 2022 r.
Danutę Landmeseer, poznałam w Muzeum Borów Tucholskich w Tucholi podczas pięknej Wystawy Twórczyń Ludowych pt „BABSKIE ŻYWIOŁY”, organizowanej przez Wiolettę Chabowską i Marię Ollick. To była prawdziwa uczta towarzyska i duchowa! Cała wystawa była FANTASTYCZNA, ale mnie zachwyciła wtedy piękna biała chusta haftowana przez Dankę kaszubskimi wzorami i motywami. To był perfekcyjny haft i wspaniała kompozycja! A do tego okazało się, że właśnie kilka dni wcześniej – autorka tego dzieła sztuki otrzymała tytuł – twórczyni ludowej w dziedzinie haftu kaszubskiego, przyznawanego przez Stowarzyszenie Twórców Ludowych podczas weryfikacji w Lublinie. Nie mogłam więc sobie odmówić zaszczytu przeprowadzenia rozmowy z tak wspaniałą hafciarką. Krótko więc po tym, gdy twórczyni ludowa otrzymała legitymację potwierdzającą ten tytuł – wybrałam się na spotkanie z nią. Danusia powitała mnie w swoim domu, ubrana w przepięknie haftowany strój borowiacki.
Oczywiście to był strój wykonany przez nią osobiście, za który hafciarka otrzymała I nagrodę ufundowaną przez Marszałka Województwa Kujawsko-Pomorskiego – w konkursie organizowanym w 2022 roku w Tucholskim Domu Kultury – na borowiacki strój ludowy. Zamieszczone zdjęcia, oddają niestety, zaledwie niewielki urok tego pięknego stroju! Nic dziwnego zatem, że tak on zachwycił konkursowe jury, w którym zasiadała m.in. Kinga Turska-Skowronek – znana kustosz z Muzeum Etnograficznego w Toruniu!
Ta nagroda potwierdziła zresztą i wcześniejsze osiągnięcia Danuty Landmesser, która startowała we wcześniejszych latach również w słynnych Konkursach Haftu Kaszubskiego Edmunda Szymikowskiego w miejscowości Linia koło Wejherowa, gdzie wielokrotnie zdobywała za swoje prace nagrody i wyróżnienia. Ten konkursowo-nagrodowy dorobek hafciarki sprawił, że kustosz Kinga Turska-Skowronek zaproponowała jej w 2022 roku udział w weryfikacji na twórcę ludowego, którą przeprowadza Stowarzyszenie Twórców Ludowych w Lublinie. I tak się stało! Danuta stanęła do tego najważniejszego w swoim życiu egzaminu. Weryfikacji tej dokonuje najbardziej wymagające w naszym kraju jury i wcale nie jest łatwo ten tytuł uzyskać. Ale prace Danuty Landmesser, które osobiście zaprezentowała w Lublinie kustosz Kinga Turska-Skowronek – bardzo się temu wymagającemu jury spodobały! Zresztą pani Kinga, weryfikowała prace Danusi już wcześniej, zanim podjęła decyzję o skierowaniu jej na weryfikacje do Lublina.
– Haft borowiacki szkoły tucholskiej, to haft w odcieniach żółto-złoto-bursztynowo-brązowo-oliwkowych barwach – dodaje hafciarka. – Ten jest najbliższy mojemu sercu i powinien zawierać tylko motywy wskazane w teczkach, na przykład: bratek, pąk, tulipan, liście ostu, ptasi dziobek, pszczoła, chaber, róża i to co wyróżnia tucholską odmianę haftu kaszubskiego – to róg obfitości, element zwany przez nas storczykiem, orzech włoski i chaber okrągły. Natomiast w czepcu, haftowanym złotą nicią, charakterystycznym motywem są między innymi: tulipany, wisienki i palmeta. Bardzo też lubię 7-barwny, tradycyjny haft kaszubski. Uwielbiam haftować! Haftowanie stało się moją pasją. Dlatego bardzo serdecznie dziękuję przede wszystkim pani Mariannie Weiland – prezesce Klubu Haftu Złotych i Bursztynowych Barw, działającym przy PSS „Społem”, która prawie 7 lat temu wprowadziła mnie w ten zaczarowany świat sztuki hafciarskiej, wspierała mnie też w chwilach zwątpienia. Dziękuję paniom z Muzeum Borów Tucholskich, za to, że zachęcały mnie do startowania w konkursach oraz wszystkim koleżankom z Klubu za wspieranie mnie w tej mojej pasji. Dziękuję mojej rodzinie, mężowi Romualdowi i synom – Kacprowi i Mikołajowi, że również we mnie wierzyli i że zawsze mogę na nich liczyć.
XI Kujawski Festiwal Pieśni Ludowej
Inowrocław 26 czerwca 2022 r.
XI KUJAWSKI FESTIWAL PIEŚNI LUDOWEJ, zorganizowany w inowrocławskim Parku Solankowym przez WOJEWÓDZKI ZWIĄZEK ROLNIKÓW KÓŁEK I ORGANIZACJI ROLNICZYCH Z PARTNERAMI – to było CUDOWNE ŚWIĘTO FOLKLORU I REGIONALNYCH PRZYSMAKÓW. Uczestniczyło w nim 17 zespołów ludowych, w tym 3 dziecięce (cudowne!) oraz 12 KÓŁ GOSPODYŃ WIEJSKICH, a także kujawskie hafciarki. NA WIDOWNI NAJCUDOWNIEJSZA NA ŚWIECIE PUBLICZNOŚĆ KOCHAJĄCA FOLKLOR, MUZYKĘ I ŚPIEW!!! Cudownie, po długim czasie pandemii znów cieszyć źyciem i spotkaniami w gronie Pasjonatów folkloru.!!!
Konkursu Świętojańskich Wianków
Inowrocław 2 sierpnia 2022r.
Pozostając pod wrażeniem XI Kujawskiego Festiwalu Pieśni Ludowej w Inowrocławiu, organizowanego – przy wsparciu partnerów – przez WOJEWÓDXKI ZWIĄZEK ROLNIKÓW, KÓŁEK I ORGANIZACJI ROLNICZYCH, pod przewodnictwem prezesa Henryka Sobczaka, Henryk Sobczak – przedstawiam Państwu film z – towarzyszącemu Festiwalowi – Konkursu Świętojańskich Wianków. Przy akordeonowym akompaniamencie Agnieszki Szafrańskiej wraz z jej rozśpiewanymi zespołami „Gniewkowianie”, Gniewkowianie oraz zespołem dziecięcym „Gniewkowo” – wianki popłynęły na wodach parkowej fontanny… Ot, pięknej tradycji stało się zadość… A nam na zawsze pozostaną w pamięci te piękne chwile, gdy śliczne Kujawianki i Kujawianeczki niosły te piękne wianki ku wodzie, pełniąc dumnie zaszczytną rolę… STRAŻNIKÓW TRADYCJI…
𝗖𝗨𝗗𝗔 𝗡𝗔 𝗔𝗥𝗖𝗘 𝗞𝗥𝗘𝗔𝗧𝗬𝗪𝗡𝗢Ś𝗖𝗜
28 listopada 2021 r.
GOSPODARSTWO OPIEKUŃCZE LUBIEWICE 59 tel: +48 782 306 696
e-mail: kontakt@warsztatowniakreatywosci.pl www.warsztatowniakreatywnosci.pl
Fundacja „CudaWianki” i „Warsztatownia Kreatywności”, to dwie instytucje prowadzone przez – Małgorzatę i Grzegorza Oparków z Lubiewic, w powiecie tucholskim. Zdecydowali się oni jako rolnicy na uruchomienie w swoim gospodarstwie – gospodarstwa opiekuńczego, a w nim także na prowadzenie mieszkania treningowego! To jest także ich alternatywne rodzinne źródło utrzymania, bo z małego 19 hektarowego gospodarstwa rolnego – w tym tylko 6 ha ziemi ornej – trudno byłoby utrzymać 6-osobową rodzinę. Dlatego postanowili skorzystać z europejskich funduszy, umożliwiających rolnikom dodatkową pracę. Musieli w tym celu uzupełnić swoją wiedzę na różnych kursach i dostosować gospodarstwo do przyjęcia gości korzystających z zajęć organizowanych w ramach gospodarstwa opiekuńczego. I… STAŁ SIĘ CUD! Stanęli do przetargów i je wygrywali. Od czerwca ubiegłego roku realizują między innymi…
…𝗣𝗥𝗢𝗝𝗘𝗞𝗧 „𝗦𝗔𝗠𝗢𝗗𝗭𝗜𝗘𝗟𝗡𝗜𝗘 (𝗡𝗜𝗘-𝗦𝗔𝗠𝗘𝗠𝗨)”, realizowany z funduszy europejskich pozyskanych przez Kujawsko-Pomorski Ośrodek Doradztwa Rolniczego w Minikowie wspólnie z Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie w Tucholi. W ramach tego projektu aż dziewięć osób z niepełnosprawnością z tego powiatu, korzysta z niezwykle ciekawych zajęć prowadzonych przez państwa M. i G. Oparków, które mają sprawić, że podopieczni „Warsztatowni Kreatywności” nauczą się wielu czynności, które pozwolą im się usamodzielnić. Pięć spośród tych osób dojeżdża na warsztaty codziennie od poniedziałku do piątku w ramach Otwartego Punktu Integracji, natomiast cztery osoby zamieszkują w gospodarstwie państwa Oparków i na pół roku stają się niejako członkami ich rodziny. Po pół roku, na tej ARCE KREATYWNOŚCI, zmieni ich kolejna grupa warsztatowiczów. Idea fantastyczna! A w wykonaniu rodziny Małgorzaty i Grzegorza Oparków z czworgiem synów – po prostu FE-NO-ME-NAL-NA!
BYŁAM GOŚCIEM TEJ WSPANIAŁEJ POWIĘKSZONEJ RODZINY, na potrzeby której urządzono funkcjonalne dodatkowe pokoje gościnne oraz przepiękną świetlicę, gdzie organizowane są zajęcia warsztatowe! Nie dość tego. W ramach zajęć ogrodowych urządzono również w tym gospodarstwie, małą plantacje lawendy i specjalnie podwyższone rabaty warzywne, gdzie podopieczni uczą się prowadzić mały, przydomowy ogródek. Coś wspaniałego!
Oprócz tego, podczas tych zajęć terapetycznych – prowadzonych w ramach programu „Samodzielnie (nie-samemu)” już od czerwca 2020 roku – wszyscy razem z rodziną gotują obiady, wykorzystując osobiście uprawiane warzywa i owoce, sprzątają, pieką przepyszne ciasta do poobiedniej kawy, rozmawiają na wszystkie tematy związane nie tylko z problemami codziennego życia domowego, ale również na takie, chroniące podopiecznych na przykład przed wykorzystywaniem przez innych ludzi. Rozmawia się więc w tej Rodzinie o tym, komu można podać do ręki swój dowód osobisty czy z kim rozmawiać na przykład o swoich oszczędnościach.
NIEZWYKLE LUBIANE SĄ RÓWNIEŻ PRZEZ PODOPIECZNYCH ZAJĘCIA ŚWIETLICOWE, między innymi wspólne zwijanie z woskowych arkuszy wonnych świec, wytwarzanie kremów lub mydeł z naturalnych składników czy wycinanie na specjalnej wyżynarce zabawek z drewna. I praktycznie nie ma chwil wolnych, bo trzeba w tej Rodzinie tak zorganizować zajęcia, by w czasie trwania pół rocznego kursu, jak najwięcej osób mogło nauczyć się samodzielnie żyć i być może zamieszkać we własnych mieszkankach w Tucholi, które niektórym podopiecznym przyznaje PCPR. Już dwóch warsztatowiczów z Lubiewic, otrzymało takie lokum w Tucholi! Chciałoby się powiedzieć, że takie cuda dzieją się dzięki edukacji nie na warsztatach, a na… arce kreatywności!
Czasami te warsztatowe zajęcia łączą się z zajęciami prowadzonymi przez Fundację „CudaWianki”. To także integracyjna terapia umiejętności współżycia z innymi ludźmi. A ile jest radości, gdy warsztatowicze razem z seniorami śpiewają lub na przykład obcinają pachnącą lawendę, na przydomowym poletku lub zbierają truskawki. Ta lawenda jest zresztą również później wykorzystywana do zajęć… chemicznych. Wtedy przy użyciu specjalnej aparatury – alembiku – wydobywa się z niej, a także z innych ziół i kwiatów – wonny ekstrakt, służący później do produkcji naturalnych kosmetyków.
Państwo Oparkowie razem prowadzą te wszystkie zajęcia, bo trzeba mieć oko na każdego uczestnika, żeby nikomu nic się nie stało. Ale jak to czasami i w rodzinie bywa, nieraz ktoś oparzy paluszek, przy wyciąganiu gorącej blachy z upieczonym ciastem z piekarnika! Wtedy natychmiast pierwszą pomoc w przyklejeniu plastra niosą warsztatowi przyjaciele.
„WARSZTATOWNIA KREATYWNOŚCI” będzie realizować projekt „Samodzielnie (nie-samemu)” do sierpnia 2021 roku. – Ale – mówią zgodnie Małgorzata i Grzegorz Oparkowie – nie chcielibyśmy naszych podopiecznych zostawiać po tych warsztatach, bez dalszej naszej opieki. Trzeba przyznać, że wielu z nich po tych zajęciach prowadzonych w ramach gospodarstwa opiekuńczego, umacnia się w swojej samodzielności. Dlatego staramy się stworzyć dla nich Przedsiębiorstwo Społeczne – i wierzymy, że już niebawem nam się to uda. Pomaga nam w tym Kujawsko-Pomorski Ośrodek Wspierania Ekonomii Społecznej w Bydgoszczy. To będzie taki mini zakład pracy, w którym będą mogły pracować trzy osoby z niepełnosprawnością. Postanowiliśmy, że będziemy produkować ekologiczne paliwo – pelet. Już dzisiaj zapraszamy osoby, które mają piece na pelet, do zainteresowania się naszą ofertą sprzedaży tego paliwa, bo będzie w nim dodatkowe ciepło – czyli ciepło naszych serc i serc naszych podopiecznych. Nasi usamodzielnieni u nas pracownicy będą mieli dzięki temu swoje miejsce pracy umożliwiające im rehabilitację zawodową i będą także mieli płacone pensje.
GOŚCI W TYM PIĘKNYM GOSPODARSTWIE dzisiaj także, JOANNA JASTAK – wójt gminy Lubiewo, która nie ukrywa dumy ze swoich mieszkańców, którzy zdecydowali się na prowadzenie tego wzorowego, ba chyba nawet wzorcowego gospodarstwa opiekuńczego. Pani wójt z dumą przywozi tutaj wycieczki z całego kraju, by zaprezentować innym jak fantastycznie, dzięki wspaniałemu zaangażowaniu gospodarzy, może działać taka służąca osobom niepełnosprawnym rodzinna terapeutyczna instytucja! Pani wójt stara się wspierać wszystkie gospodarstwa w swojej gminie, które zdecydowały się na takie dodatkowe przedsięwzięcie. Nie wszystkie jednak podjęły dalsze działanie mające na celu kontynuowanie pracy w gospodarstwie opiekuńczym.
Natomiast w gospodarstwie państwa Oparków, już niebawem rozpocznie działalność Przedsiębiorstwo Społeczne produkujące pelet, w którym zatrudnienie znajdą uczące się samodzielności osoby z niepełnosprawnością. Ale przecież można także do tego wyjątkowo gościnnego gospodarstwa przyjechać na zajęcia prowadzone tutaj dla rodzin, seniorów i uczniów szkół i przedszkoli.
– Zapraszamy do naszego gospodarstwa – mówią państwo M. i G. Oparkowie – ba do naszej Rodzinki, by wspólnie nauczyć się robić takie prawdziwe CUDA-WIANKI. W zajęciach takich może uczestniczyć od 8 do 30 osób. Mogą to być grupy seniorów lub uczniowie szkół i przedszkoli albo 2-3 rodziny razem z dziećmi, którym możemy pokazać także przepiękne kozy, kotki, bardzo przyjaznego pieska i po prostu pobyć na świeżym powietrzu.
Teraz w okresie świątecznym, w prywatnym lesie państwa Oparków można także spotkać „prawdziwego” Mikołaja, który obdaruje gości prezentami świątecznymi. Koszt takich zajęć nie jest zbyt wygórowany, a frajda naprawdę ogromna! Tak przynajmniej mówią wszyscy ci, którzy już tu byli. Zapraszam w imieniu gospodarzy!
Fantastyczną Rodzinę Państwa Oparków w Lubiewicach odwiedziła
Krystyna Lewicka-Ritter – Wasza Kujawianka
20 marca 2021 r.
Cichy bohater Strajku Chłopskiego 1981 r.
Uroczystości 40-lecia Strajku Chłopskiego w Bydgoszczy w 1981 roku, mają także swe domowe wspomnienia. Na tym zdjęciu widać Czesława Niedzwiedzkiego, zmarłego niedawno rolnika z podbydgoskiego Kruszyna. To Tata lidera naszej AGRO-RETRO-GRUPY, Adama Niedzwiedzkiego. Niestety, Pan Czesław, nie doczekał obchodów rocznicy. Jest jednym z cichych BOHATERÓW tamtych dni. Adam i jego rodzina, pieczołowicie przechowują w swojej bazie – międzykółkowej Bazie Maszynjowej w Kruszynie, pamiątki po Tacie i Dziadku.
Jest też jeszcze jedno wspomnienie. Adam Niedzwiedzki, inicjator, naszych filmów: RETRO ŻNIWA, RETRO OMŁOTY, RETRO WYKOPKI, zawsze występuje w nich w HISTORYCZNYM BERECIE (kolorowe zdjęcia, Adam Niedzwiedzki- pierwszy z lewej). To właśnie beret jego Taty, w którym Tata zrobione ma zdjęcie ze Strajku Chłopskiego w Bydgoszczy. Pan Czesław Niedzwiedzki, towarzyszył, wraz z żoną Izabelą, naszej AGRO-RETRO-GRUPIE, przy nagraniach filmów. Ostatniego, już nie zdążył zobaczyć. Zmarł w ubr. pozostawiając po sobie piękne wspomnienia. Jego syn Adam, żałuje dzisiaj, że nie zdążył ochronić wszystkich wspomnień Taty z okresu bydgoskich wydarzeń z 1981 roku. Ale na szczęście zachowały się zdjęcia i niektóre dokumenty z powielacza. Możecie je zobaczyć w Międzykółkowej Bazie Maszynowej w Kruszynie, gdzie pamiątki po Dziadku, i w ogóle po minionych czasach, przechowują także wnuki Pana Czesława – Mateusz Niedzwiedzki i jego siostra Ola, wspierani także w tym dziele przez mamę – Magdę i Babcię Izabelę, wdowę po śp. CZESŁAWIE NIEDZWIEDZKIM, cichym Bohaterze bydgoskiego Strajku Chłopskiego z 1981 roku… CHWAŁA I TYM BOHATEROM!!! Jakże cichym Bohaterom…
12 sierpnia 2020 r.
PANI NA SIELCU czyli HRABINA PRACUJĄCA
DWÓR MARZEŃ
SIELEC
88-400 ŻNIN
Tel. +48 604 401 466
fbDworMarzenSielec
e-mail: dwormarzen@op.pl
Z KATARZYNĄ KEJTI RODZIEWICZ, byłą dziennikarką radiową bydgoskiego Radia Pomorza i Kujaw, znamy się od wielu lat. Obydwie jesteśmy bardzo zapracowane i poświęcone swym pasjom. Moja folklorystyczna, jej dworsko-konserwatorsko-historyczna. Właściwie skatalogowanie Jej pasji, jest w zasadzie niemożliwe, ponieważ Katarzyna, poza tym, że od 20 lat przywraca do życia zespół dworsko-parkowy w Sielcu k. Żnina, posiada niezliczone talenty. Jest poetką, florystyką, konserwatorem zabytków, animatorem kultury, społecznikiem a przede wszystkim wspaniałym przewodnikiem po historii miejsca, które nazwała DWOREM MARZEŃ. Tu także gromadzi pamiątki i pielęgnuje wspomnienia po ostatnim właścicielu dworu w Sielcu – admirale Józefie Unrugu.
Nietrudno zgadnąć, że gdy dzisiejsza właścicielka, 20 lat temu kupiła wraz z rodziną, klasycystyczny dworek z przełomu XVIII i XIX wieku, w niczym nie przypominał on pięknie już dzisiaj odrestaurowanych salonów, gabinetów i dworskich pokoi. Do tego pięknego już dzisiaj stanu doprowadziła go uzbrojona w marzenia i determinację, biegająca dotąd po regionie z reporterskim magnetofonem młoda, śliczna dziennikarka – Katarzyna Rodziewicz. Marzenia chroniły ją od zwątpień i i czasami bezsilności, które to emocje natychmiast przekuwała w twórczą siłę sprawczą pokonującą kolejne problemy.
Dzisiaj doprawdy już trudno sobie wyobrazić – mówi Kasia– jak ów dwór wyglądał, gdy 20 lat temu, wraz z rodziną, staliśmy się jego właścicielami. Kolejni, często przypadkowi jego użytkownicy, bez szacunku obchodzili się z pozostawionymi tu po II wojnie światowej jeszcze dokumentami, meblami i pamiątkami po admirale Unrugu. A sam budynek, jego wnętrza i park z blisko 200 i 300 letnimi pomnikowymi drzewami, to była po prostu ruina! My nie mieliśmy żadnych zasobów finansowych, by szybko przeprowadzić restaurację i konserwację tego zabytkowego miejsca. Mieliśmy tylko nasze… marzenia i… pracowite dłonie. Sama malowałam ściany, zdzierałam kolejne warstwy olejnych farb, które zdewastowały piękne mozaikowe podłogi, szyłam zasłony i firany. Sama też tapicerowałam dworskie kanapy i fotele i gromadziłam skąd się dało i jak się dało pamiątki po admirale. Wspierała mnie rodzina i czasami przyjaciele. I… to wciąż za mało. Bo mimo, że dzisiaj dwór już dwór przypomina, wciąż potrzebne są środki na dalsze prace konserwatorsko-remontowe.
Z wielką estymą podążam w moim kujawskim ludowym stroju, za moją koleżanką dziennikarką, hrabiną na Sielcu i odwiedzam Jej magiczny Dwór Marzeń. Cudowne, klimatyczne wnętrza. Z każdego kącika wyziera historia, którą Kasia przepięknie opowiada. Odwiedzamy kolejne dworskie pokoje: Jadalnia dwóch marszałków, zielony gabinet, apartament rzymski, błękitna sypialnia. Zdarza się, że ktoś chce te wnętrza wynająć na sesję zdjęciową czy krótki pobyt hotelowy. Katarzyna oprowadza także po swoim dworze i parku turystów i wycieczki. – I oby tych zdarzeń było jak najwięcej – mówi Kasia ubrana w swój, jak mówi, służbowy strój hrabiny– bo dzięki temu zbieramy środki na dalsze prace remontowe.
Spaceruję z moją przyjaciółką, dziennikarką i jej mężem Andrzejem ubranym w strój z epoki, po cudownych dworskich salonach, po pięknym parku, po części muzealnej dworu, gdzie ze zdjęć spogląda na nas admirał Józef Unrug. Dumny widać ze swej „duchowej wnuczki” Katarzyny Rodziewicz, bardzo zapracowanej hrabiny, która przywraca polskiej historii pamięć o Nim. To on zaraz, gdy na mapy świata powróciła wolna Polska, stworzył polską Marynarkę Wojenną, a we wrześniu 1939 roku bohatersko walczył o Hel. Warto poznać Jego dzieje i warto przyjechać na krótką, a nawet i dłuższą wycieczkę do Sielca koło Żnina, by spotkać się z… ADMIRAŁEM I HRABINĄ…
POLECA Wasza Kujawianka, Krystyna Lewicka-Ritter
11 sierpnia 2020 r.
11 sierpnia 1890 roku odbył się ślub 30-letniego WŁODZIMIERZA TETMAJERA, malarza, poety i pisarza- inteligenta, z dziewczyną z ludu – 16-letnią Anną Mikołajczykówną. Wbrew oburzonym tym „mezaliansem” krakowskim elitom i rodzinie pana młodego, małżeństwo bardzo udane, dzięki któremu m. In., Włodzimierz Tetmajer stał się PIEWCĄ POLSKIEJ WSI.
3 sierpnia 2020 r.
Bogusia ZIOMKOWSKA, wspaniała Kobieta, cudowna Koleżanka, fantastyczna HAFCIARKA. Bardzo oddana REGIONOWI I FOLKLOROWI. WIELKIE GRATULACJE dla Ciebie Bogusiu, Bogumiła Ziomkowska za to wyróżnienie, na które w pełni zasługujesz. Umieszczam ten post na swojej stronie internetowej www.krystynalewicka-ritter.pl w zakładce KULTURA I HISTORIA- MIEJSCA I LUDZIE
Przykładowe prace Pani Bogusi: Godło Polski; Herb Gminy Dąbrowa Chełmińska; Herb Wałdowa Królewskiego; Herb Starostwa Powiatowego w Bydgoszczy; Herb Wojewody Kujawsko-Pomorskiego; Herb Województwa Kujawsko-Pomorskiego; Róża Kujawska; Uproszczona Róża Papieska – wręczona Pani Krystynie Lewickiej-Ritter na Jarmarku Kujawsko-Pomorskim w Myślęcinku; Czepce, kryzy i fartuchy dla Zespołu Ludowego Radojewiczanie; Fartuchy dla Zespołu Harmonia z Górska. Ponadto to właśnie Pani Bogumiła jest autorką kociewskich haftów, które zdobią gminne stroje okolicznościowe.
Gratulujemy Pani Bogumile wytrwałości w realizowaniu pasji i życzymy wielu nowych wyzwań hafciarskich!
1 sierpnia 2020 r.
28 lipca 2020 r.
Kochani, to było fantastycznie spotkanie w prywatnej telewizji HRABINY NA SIELCU, czyli w DWORZE MARZEŃ u Kasi KEJTI RODZIEWICZ!!!! Kasieńko!!! Dziękuję Ci za zaproszenie do Twoich przepięknych WŁOŚCI I DO TWOJEGO KRÓLESTWA. No i oczywiście za to nagranie. Może dzięki temu przybędzie tych, co zakochają się w KUJAWACH… No I może trochę w…. KUJAWIANKACH… Bo Ty Kasiu, choć na Pałukach rezydujesz, to z urodzenia KUJAWIANKĄ jest.
129/14. Królowa małej ojczyzny o wielkim sercu, apetycie na życie i sztukę ludową. Redaktor Krystyna Lewicka-Ritter.adresy pod, którymi jest Królowa..www.krystynalewicka-ritter.plwww.krystynalewicka-ritter.pl
Opublikowany przez Kasię Kejti Rodziewicz Wtorek, 28 lipca 2020